Istotą sporu w rozstrzyganej sprawie jest ustalenie miejsca stałego prowadzenia działalności przez Skarżącą Spółkę. Sąd pierwszej instancji uznał, że przedwcześnie ustalono, że stałym miejscem prowadzenia działalności była Polska. W tym względzie oparto się na wykładni prounijnej powołując się na wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz opinie Rzeczników Generalnych.
Przy wykładni przepisów ustawy o podatku od towarów i usług istotne znaczenie będzie odgrywać wykładnia prounijna, tj. przyjazna prawu unijnemu i uwzględniająca orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W sytuacji gdy treść ustawy krajowej budzi pewne wątpliwości (niejasności), sąd krajowy ma obowiązek interpretować ustawę tak, aby dostosować ją do wymogów dyrektywy. Potwierdza to bogate orzecznictwo TSUE. W sprawie C.1 (Orzeczenie TSUE z 10.04.1984 r., 14/83, EU:C:1984:153), w której Trybunał wyraził pogląd, że sąd w procesie stosowania prawa wewnętrznego, w szczególności przepisów wydanych w celu wykonania dyrektywy, jest obowiązany interpretować przepisy w świetle brzmienia i celu dyrektywy, aby zapewnić osiągnięcie rezultatu określonego w art. 249 akapit 3 TWE.